Post Description

Het inzicht was vers, het dampte nog. 
Olivia trok haar zwarte jurk recht 
en keek naar haar dochter. 
De ogen gezwollen, de neus rood rond 
de vleugels van al dat gewrijf met papieren 
zakdoekjes, een likje gemist snot glanzend 
bij haar bovenlip. Roos had het moeilijk, 
Olivia wou dat ze iets kon doen. Roos greep 
haar arm, haakte in en troonde haar mee 
door het gangpad. De kist verdween 
de lijkwagen in, en zij bleven achter in 
de tochtige hal van de kerk. 
Olivia was nog nooit zo blij...



Eigen scan!
Gebruikt:
Epson Scanner, ABBY FineReader, 
Sigil, MS-Word;
Geduld, koffie...

Ik hoop dat er geen fouten meer in zitten.
En ja, de opmaak kan beter.
Ben nog steeds niet echt thuis in Sigil.


Alsjeblieft.