Post Description

In *De kanonnen van augustus*, inmiddels een klassiek boek, beschrijft de Amerikaanse historica Barbara Tuchman het politieke voorspel en de eerste oorlogshandelingen van het bloedige treffen dat in korte tijd zal uitgroeien tot een wereldbrand, de Eerste Wereldoorlog. Op boeiende wijze vertelt zij over het koortsachtig diplomatiek overleg en de voor de Fransen en Belgen zo moeilijke eerste oorlogsmaand. In de eerste weken van de grote Europese oorlog, die op 1 augustus 1914 is uitgebroken, heeft het Eerste Duitse leger onder bevel van generaal Alexander von Kluck in snel tempo België en Noord-Frankrijk onder de voet gelopen. Parijs wordt bedreigd. Tuchman eindigt haar relaas bij de Marne, waar Franse en Britse eenheden de Duitse opmars tot stilstand brengen. Briljant is een woord dat wel eens te gemakkelijk wordt gebruikt; in de beoordeling van dit boek is het in de letterlijke betekenis op zijn plaats. - *De Volkskrant* Barbara Tuchman heeft een feilloos instinct voor het onthullende detail en slaagt erin zowel het ontzagwekkende grondpatroon op te roepen als de kleine bijzonderheden die het menselijke bepalen. - *Newsweek* ** De kanonnen van augustus is een militair geschiedenisboek geschreven door Barbara Tuchman. Het beschrijft, na een informatief overzicht van de op gebiedsuitbreiding of revanche gerichte ideeën zoals die leefden in militaire en regeringskringen na 1870, vooral de gebeurtenissen van de laatste weken voor en de eerste maand van de Eerste Wereldoorlog. Het boek richt zich op de geschiedenis vanaf de Duitse oorlogsverklaring aan Frankrijk tot het moment waarop het Duitse offensief vastloopt. Het focust zich in de eerste plaats op het Westelijk front, maar schenkt ook ruim aandacht aan het Oostelijk front, waar Duitsland een Russische invasie tracht te stoppen. In de marge heeft Tuchman het ook over de gebeurtenissen in de Middellandse Zee. De oorlog in de Balkan laat ze zo goed als helemaal links liggen, zoals ook de impact van de maatschappelijke bewegingen gedurende de voorgeschiedenis, met name de onrust door en binnen het zich ontwikkelende socialisme. In 1963 kreeg Tuchman voor dit boek de Pulitzerprijs voor literatuur in de categorie non-fictie. De Amerikaanse president John F. Kennedy was een bewonderaar van het boek. Hij gaf alle leden van zijn kabinet en militaire staf een kopie ervan en beval hen om het te lezen.Kennedy leerde van het boek hoe een snelle escalatie van gebeurtenissen kon leiden tot een wereldoorlog.
***
De waanzinnige veertiende eeuw:
'Geen tijd was van nature waanzinniger dan deze tijd,' schreef de negentiende-eeuwse Franse historicus Michelet over de veertiende eeuw, het herfsttij der Middeleeuwen. Het einde der tijden lijkt nabij: viermaal wordt het werelddeel getroffen door de Zwarte Dood. De koningen van Engeland en Frankrijk bestrijden elkaar in een wrede en langdurige strijd, de Honderdjarige Oorlog, en roversbenden terroriseren de boerenbevolking. De veertiende eeuw is ook een periode van vitaliteit en culturele bloei, waarin de adel zijn heldendaden in ridderromans laat optekenen, de hoofse liefde in velerlei toonaarden wordt bezongen en waarin schrijvers als Boccaccio, Petrarca en Chaucer de grondslag leggen voor een grote literaire traditie. Met het leven van de Franse ridder Enguerrand VII van Coucy als concentratiepunt voert Tuchman de lezer door dit kleurrijke tijdperk en houdt zij onze tijd vanuit de verte een spiegel voor.